Merhaba Sevgili Okuyucu.

  Büşra KAPLAN bkaplan@kesanpostasi.com Hiç kaybettiğin oldu mu hayatta? Bir nesneyi,bir adresi,bir kişiyi ya da bir yakınını değil.Kendini… Kaybettikçe yittiğini, bittiğini hissettin mi? Aynalara bakamadığın,yerinden kalkamadığın,uyuyacağını sanıp uykuya dalamadığın zamanı unuttuğun ve farkındalığın farkına varamadığın… Çaresizce çare aradığın oldu mu? Ya da çare kelimesinin başına sonuna sıfatlar,tanımlar,yüklemler koyamadığın? Delirdiğini zannedersin. Artık hiçbir şey yapamayacağım çığlıkları...

Yazar: Büşra KAPLAN - Yazının Tarihi: 14 Temmuz 2017 - Okunma Sayısı:521 defa okundu.
12067150_1087537954597316_1042822423_n
 
Büşra KAPLAN
bkaplan@kesanpostasi.com
Hiç kaybettiğin oldu mu hayatta? Bir nesneyi,bir adresi,bir kişiyi ya da bir yakınını değil.Kendini…
Kaybettikçe yittiğini, bittiğini hissettin mi? Aynalara bakamadığın,yerinden kalkamadığın,uyuyacağını sanıp uykuya dalamadığın zamanı unuttuğun ve farkındalığın farkına varamadığın…
Çaresizce çare aradığın oldu mu? Ya da çare kelimesinin başına sonuna sıfatlar,tanımlar,yüklemler koyamadığın?
Delirdiğini zannedersin. Artık hiçbir şey yapamayacağım çığlıkları atarsın içinde. Kapatırsın duvarlarla kendini. Örersin ağlarını dış dünyaya. Çekildikçe çekilirsin kabuğuna. Yalnızlık hallerinin en dibini yaşarsın. Yaşadıkça batarsın,baktıkça çıkamazsın,çıkamadıça boğulursun. Yitişlerinin anlamına bir çok kafiye yüklersin. Ve nedenleri sorgularsın.
Sorgulardan bir çok sonuç çıkarsın.
Belki gidenin ardından ağıttır seninkisi. Gider ve biter dersin,avutursun.
Gider ama bitmez. Mesela gün geçtikçe soğur dersin yokluğu.Gün geçtikçe soğumaz, alışırsın gün geçmeyen vakitlerine. Hatıralarını atacak çöp kutusu bulamazsın İlk önce. Ve çıkardıkça yaşadıklarını kendinden,sanki O´nu da çıkarırsın içinden. Ve sen sadece an´ı kandırırsın.Gün biter,güneş iner yeniden başlarsın yalnızlığın kokusunu almaya .
Umut keşiflerine doğru yolculuğa çıkarsın zaman tünelinde.
Yürüdükçe zarar ziyanları atarsın yavaş yavaş.Sonra bir bakmışsın,arınmışsın kendini kaybetme korkusundan.
Unutma okuyucu, yenildikçe yenileniyor insan. Biri gidiyor, çoğu kalıyor ,kaldıkça güçlendiriyor.
Ölüyorum dediğin her an´da zamanla diriliyorsun. Kucağındaki çaresizlik nidaları vakit bittikçe pas olup siliniyor.
Her yaşanan tecrübe. Ne olursa olsun,Kim olursa olsun,geriye baktığında gülümse. Bir bakış atıp tebessüm et yaşadıklarına omuz arkasından. Zamanında akıttığın hiçbir gözyaşı boşuna değil. Her damla ömrüne koyduğun bir taş. Adım attıkça taşlarını saglamlaştıracaksın yolunda.
Koşmak çözüm değil,çabuk düşersin. Demlendire demlendire atacaksın adımlarını.
Ne kendine ne de aynalara yenilmeyeceksin.
Ve sen böyle böyle büyüyeceksin.
Her sabah yeni güne Merhaba derken,Yeni umutlarla´Yine yeniden´ diyebilmen dileği ile,
Kendinle kal okuyucu…

Yorum Kapalıdır.

Arşiv

Reklam Alanı