HESABIM
Üye Ol

Annem…

    Osman COŞKUN ocoskun@kesanpostasi.com     Nasıl olur nasıl olacak bilmiyorum Oluyor mu diyorsun ya Rab Efkar burnumun direğine çadır kurmuş Ne hâldeyim bilmem ya Rab “Merhamet et kendine” diyor bir ses Usul usulca sokulup bir gündüze Üstümüze karlar yağıyor cuma saati Ve seni toprağa düşmüş gibi bırakıp Teşekkür edip adım için yaşamım için...

Yazar: Osman COŞKUN - Yazının Tarihi: 28 Şubat 2019 - Okunma Sayısı:541 defa okundu.

    Osman COŞKUN

ocoskun@kesanpostasi.com

 

 

Nasıl olur nasıl olacak bilmiyorum
Oluyor mu diyorsun ya Rab
Efkar burnumun direğine çadır kurmuş
Ne hâldeyim bilmem ya Rab
“Merhamet et kendine” diyor bir ses
Usul usulca sokulup bir gündüze
Üstümüze karlar yağıyor cuma saati
Ve seni toprağa düşmüş gibi bırakıp
Teşekkür edip adım için yaşamım için

İlk adımımı ben sana koşarak attım
İlk sana seslendim an zaman içinde
Ve sensiz bir kalbi şimdi nereye bıraksam
Ah anne, gece eve geç kalsam
“uyuyamadım oğlum” derdin
Şimdi eve geç kalmıyorum anne
Sen rahat uyu diye..
Pencerenin kenarına oturup saatlerce
Perdenin aralığından sokağa bakardın
Bir de kar yağarken aynı pencerenin önünden kalkmazdın saatlerce
“ne güzel yağıyor oğlum” derdin..
Baksana anne, bak kar yağıyor mezarının üstüne..

Şimdi ne zaman kar yağacak olsa
Beş şubatın hatırına
Senin hatırına yağar anne..

Gittin ya anne,
Elim ayağım buz içinde..

Senin beni beklediğin pencerenin kenarına oturup saatlerce perdenin aralığından sokağa bakıyorum, gelmiyorsun anne..

Ve ben artık eve gelince zile basıp, bekliyorum,
Sonra anahtarımla kapıyı kendim açıyorum..

Üşüyorum anne..

Ve son sözün çınlıyor kulaklarımda
“Nefes alamıyorum oğlum”
“nefes alamıyorum oğlum”

Nefes alamıyorum anne..

Bir Yorum Yazın

Arşiv

Reklam Alanı