HAYATA DAİR HERŞEY-UNUTTUM

Yeşim DEGER

Bu hafta ki köşe yazımda, kitabımdan bir bölümü sizlerle paylaşmak istedim.
Ne güzel şeydir çocuk olmak, hep çocuk olarak kalabilmek. Mahalle arkadaşların ile sokaklarda koşturup oyunlar oynamak, oynarken düşüp dizlerinin kanamasına izin vermek ve yedigin çikolatanın şekerin izlerini dudağının kenarında taşımak.
Oysa ben, arkadaşlarımın isimlerini de, kanayan dizlerimi de çoktan unuttum.

Yaz aylarının bazı pazar günleri babam beni İstinye tepesindeki dut ağacının altına götürürdü. Önce yanında getirdiği çarşafı özenle çimenlerin üzerine serer, beni de üzerine oturturdu. Ardından o ağacı öyle bir sallardı ki, babam benim gözümde güçlü bir kahramana dönüşürken, iri beyaz dutlar  tıpkı kar taneleri gibi başımdan aşağı dökülürdü.
Dökülen dutları büyük bir keyif ile sapır şupur yerken, bir yandan da gülümseyerek babama teşekkür ederdim. Şimdilerde ise o görkemli dut ağacını da, yediğim dutların tadını da çoktan unuttum.
“Haydi geç oldu, artık eve” diye, seslenen annesine, büzük dudaklarla “Lütfen beş dakika daha”diye, yalvaran çocuklar olarak sokaklarda büyüdük. Yeri geldi körebe, seksek, mendil kapmaca, saklambaç oynadık. Yeri geldi ip atlayıp, misket yuvarladık. Kış aylarında altımıza aldığımız poşetlerle buz tutmuş yokuşlardan kaydık döne döne. Ağaçlara tırmandık, inşaat tepelerinden kumları atladık. Çoğu zaman eve yara bere içinde gelir, üzerine de annemden bir güzel azar işitirdim. Çoğu zaman ablalarım sayesinde kurtulurdum, annemin isabetli terlik atışlarından.
Ben oynadığım oyunları da, misketlerimi rengine de, annemin terliklerinin izini de çoktan unuttum.
Okul benim için bir fırsat, yeni bir hayatın başlangıcıydı unuttum. İlk sevgili yeni bir dünyaydı, ben onu da unuttum. Annem hep bir adım önümdeydi, ben mesafeleri unuttum. Babam hep bizimle kalacak gibiydi ben kalmaları da unuttum.

“Heybetli dalları göğe uzanan bir dut ağacı vardı,
Çocukluğumun en güzel anlarını, onun yemyeşil yapraklarının arasına gizlediğim.
Kocaman gölgesinin altında, kahramanım ile geçirdiğim vakitlerim “…

0 0

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Next Post

SARDOS -4 DERECEDE 75 KM. PEDAL ÇEVİRDİ

Keşan Saros Doğa ve Spor Derneği(SARDOS) bisikletçiler geçtiğimiz […]