Köşe Yazısı

HİÇ Mİ DÜŞÜNMEDİN SEN SEVDİĞİN BÖYLE AĞLAR

Tolga TURAN Blog Sayfa  http://tolga-turan.webnode.com.tr/ Facebook   https://www.facebook.com/tolgatr Twitter       https://twitter.com/Tolgatran E-mail        tolgatr35@gmail.com     Hayatta eğrilerimle doğrularımla daha ne kadar yaşayacaktım. Kazandım demek için ise koca bir ömrümün olması gerekmez miydi?..

HİÇ Mİ DÜŞÜNMEDİN SEN  SEVDİĞİN BÖYLE AĞLAR

2013-12-12 17.58.22

Tolga TURAN

Blog Sayfa  http://tolga-turan.webnode.com.tr/

Facebook   https://www.facebook.com/tolgatr

Twitter       https://twitter.com/Tolgatran

E-mail        tolgatr35@gmail.com

 

 

Hayatta eğrilerimle doğrularımla daha ne kadar yaşayacaktım. Kazandım demek için ise koca bir ömrümün olması gerekmez miydi? Haddimi bilmeliyim şu hayatta birileri bildirmeden en azından. Çaresizlik bu mu acaba insanın elinden bir şeyler gelmemesi bu olsa gerek. Hayatın bir bedeli vardı elbet ödenmesi gereken. Peki, ben bu kadar bedelleri öderken ya sen.

Senin bulutların değişmiş bugün kara bulutlar artık yerini pembelere bırakmış

Kara yasın ne zaman bitti. Felaketler sebepsiz yere kalmasın diye senin sebebin de ben olayım. Yeter yeter artık demenin bir damlacık yeri kaldı gönlümde. Daha kaç deprem yaşayacaktı gönlüm kalp sesimde. Artçılara yer yoktu artık Yok mu idi yaşadığımız onca güzel günlerin anısına birkaç gün birkaç saat ve ya dakika. Derlerdi inanmaz idim aşk sandığın kadar değil yandığın kadardır diye. Peki, ben sandığımda mıyım yoksa yandığında mı?

Bir ömür boyu diye başlayan sözcüklerimde sonunda mutlu olabileceğim tek kelime yi söylerken ne zaman unuttun binlerce evetleri. Sonsuza kadar deyip de gözlerinin içi parlayana kadar. Sonsuza kadar mehlem olur musun aşk acılarıma el sürdürmeğim. Tüm yaşananlarda senin de günahın benim olsun. Benim günahlarım misli ile zaten benim. Tamam, ne yaşadıysak benim yüzümden cezam ney ise çekerim.Geceler öyle boğuyor ki beni anlatamam. Hele evde bir başına kalınca. Evlerinin kapıları kapanınca kimse içeride neler yaşanıyor bilmiyor görmüyor duymuyor. Evlerin duvarları bu sebepten var. Ama o içeride kimsenin bilmediği üzerlerine adeta koşar adımla gelen duvarların içinde olduğu evde yoksun sen. Verdiğin bu kadar söze rağmen ne oldu da fikrini değiştiren. Kimler çeldi aklını da bir kez olsun hak vermedin bana.

 

Bir insan durup dururken ne olur da delirir. Delirenin değil delirteninde hiç suçu yok mu demezsinizde alaycı gözlerle deliye bakarsınız deli deli. Ben aşkından deli divane olmuşken mecnun rolü benim iken sen Leyla olarak nerdesin. Huzurum kalmadı desem artık. Gösterişli yalnızlıklarım var artık. Saklambacı artık gösterişli yalnızlıklarımda değil yine eskisi gibi sokaklarda oynamak istiyorum evin içinde değil. Yokuşu olan dar sokaklarda. Ya sana aldığım o yüzük neden yok bugün parmağında aşkımızın değeri değil miydi o yüzük İlk taktığımda sonsuza dek çıkarmayacağın dediğini dün gibi beni hatırlarken sen ne zaman unuttun. Ağız söylemeye var masa bile akıl değimlidir suçunu bilen. Lal oldun bugün ağzın neden sustu. Hayırdır madem neden başladık bu yola. Umutla çıktığım sende olan umutsuzluklara rağmen. Biz yuvasız iki kuş değimliyiz şuan bilir misin o yuvayı kurtlar basmaz mı? Yani anlayacağın son sözün bu mu olacak aşk bitti mi yapı paydos mu?

 

Bütün bunlar olurken son sözler söylenmişken ben sana halen son sözümü söylemedim. Yâda söylemeli idim gözyaşlarımı içime akıtırken hiç mi düşünmedin mi sen sevdiğin böyle ağlar.

 

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL