HESABIM
Üye Ol

Kanayan Yanımız

  NURUN DÜNYASI ndunyasi@kesanpostasi.com   Bir Düşünün Hiç tereddüt etmeden başınızı omzuna yaslaya bileceğiniz biri var mı hayatınız da? 24 saatin herhangi bir diliminde korkusuzca araya bileceğiniz, O beni anlar dinler diyebileceğiniz, Her ne olursa olsun kapısını size aça bilen Her ne olursa olsun o bir dost o bir arkadaş diyebileceğiniz Yaşadığınız zorluklar karşısında hüznünüze...

Yazar: Nur KURT - Yazının Tarihi: 5 Eylül 2015 - Okunma Sayısı:678 defa okundu.

nurun dunyasi

  NURUN DÜNYASI
ndunyasi@kesanpostasi.com

 

Bir Düşünün
Hiç tereddüt etmeden başınızı omzuna yaslaya bileceğiniz biri var mı hayatınız da?
24 saatin herhangi bir diliminde korkusuzca araya bileceğiniz,
O beni anlar dinler diyebileceğiniz,
Her ne olursa olsun kapısını size aça bilen
Her ne olursa olsun o bir dost o bir arkadaş diyebileceğiniz
Yaşadığınız zorluklar karşısında hüznünüze ortak olan,
Hiç beklentisiz her daim hiç yüksünmeden o benimle diyebileceğiniz biri var mı hayatınızda?
Sırrınızı ölümsüzleştiren onu tanıdığınıza asla pişman olmadığınız biri var mı hayatınız da?
Yüreğinizin beraber attığı,moralinizin bozuk olduğu zamanlarda yüzünüzü güldürecek ,sımsıcak bir tebessüm bir insan var mı hayatımızda?

Hani her anlamda güvenebileceğimiz,senin derdin benim derdim,bedirhan gökçe’ nin de dediği gibi başım gözüm üstüne diyebilecek dostlar nerede?Yoksa onlar sadece şarkılarda şiirlerde,sözlerde duygularımıza yalandan eşlik etmek içim mi yazıldılar söylendiler.

Dostluklar diyorum!

O güzel insanlara ne oldu ? Karşımızda bambaşka hiç tanımadığımız ve yılllar geçtikçe günden güne kanayan bir yara misali dostluklar.

Güzelliklerin iyiliklerin sevginin yerini kin nefret öfke aldı.

Kaçınılmaz sorunlarından biri haline geldi.

Peki toplumu böylesine vurdum duymazlığa meyilli hale getiren nedir.Geçim sıkıntısı mı?Tatmin olamadığımız egolarımız mı?

Bencilleşmiş ve ötekileşmiş bir toplum günden güne çığ gibi büyüyor ve en büyük yaraları da maalesef canımızdan bir parça olan çocuklarımız alıyor farkında olmadan.

Eşe dosta konu komşumuza nasıl davranacağımızı unuttuk,İşimiz düşünce kapılar çalınıyor!

Bunu bizler yapıyoruz! Kendi egolarımız düşüncelerimiz ve özgür olmanın peşinden koşarken maalesef bedelini ağır bir şekilde çocuklarımız ödeyece.Bir tarafları hep eksik büyüyen çocuklar yetişiyor özgürlüklerini şimdiden ellerinden aldık.

Güvensiz bir toplum olarak güvensiz bir nesil yetiştiriyoruz.
Herkesin elinde bir maske, insanlık ayaklar altında! Maskeli dostlar, maskeli arkadaşlar, maskeli gülüşler, maskeli tebessümler, maskeli sevmeler, maskeli oyunlarla, hayatı tiyatro ettiler! Çık çıkabilirsen içinden.

Hırs ve arzuların doyumsuzlaştığı bu günlerde doyumsuz bir toplum olma yolunda ilerliyoruz.

Doyumsuzluğun başladığı yerde maalesef yürekler bencilleşiyor.
Bencilliğin olduğu yerde  herkesin kanayan yarası haline gelen dostluklar,arkadaşlıklar,manevi duygular köreliyor.

Duygularımızın köreldiği yerde, ilahi adalet dediğimiz adaletsizlik başlıyor.
Adaletsizliğin kol gezdiği yerde,kin öfke,nefret,zulüm başlar.
Zulmün,olduğu yerde gelecek olan çocuklarımızı bir kausa sürükleriz.
İşte o gün insanlığın bittiği,dostlukların satıldığı,maneviyatın yerini maddiyat ve çıkarın aldığı değer yargılarımızın tükendiği yerdir.
İşte bunları hepsini nihayetinde o güzelim hayatı çirkef sevgiden yoksun mutsuzluk içinde inatla yaşıyor ve yaşatıyoruz!Saygılarımla

Bir Yorum Yazın

Arşiv

Reklam Alanı